Deze dag was voor mij heel belangrijk. Het meeste van dit verhaal heb ik van horen zeggen, omdat ik zelf hier nauwelijks herinnering aan heb.

Op deze dag moest ik voor controle naar de Trombosedienst in Spaarne Ziekenhuis in Haarlem-Noord. Lekker op de fiets en halverwege op de Hagelingerweg ging het fout.

Mijn hart stopte ineens (merkte daar zelf niets van) en ik viel gelukkig in het perkje naast het fietspad.

Even verderop stonden 2 jonge vaders (Arjen en Patrick) hun kinderen uit te zwaaien en zij zagen mij onderuit gaan.

Zij hadden de tegenwoordigheid van geest om direct 112 te bellen en onder begeleiding de reanimatie te starten. Inmiddels was het hele circus in gang gezet. 2 Ambulances, enkele Politie-wagens om de weg af te zetten en ook een helikopter schijnt rondgevlogen te hebben.

De ambulancebroeders vonden dat ze goed bezig waren en dat ze door moesten gaan terwijl zij mijn kleren openknipten. Daarna ben ik in de ambulance naar het AMC in Amsterdam gegaan en daar werd ik in kunstmatige coma gehouden. Inmiddels waren mijn vrouw en mijn 3 kinderen ook in het AMC aangekomen. Toen er een verpleegster met vuilniszak (waarin mijn kapotte kleren zaten) kwam aanlopen, dacht men het allerergste. Gelukkig was dit niet zo. Probleem was dat ik niet bij kennis wilde komen en dat ging uiteindelijk toch lukken. Maar de IC zat vol, en er was ruimte nodig voor andere gevallen en toen werd ik weer teruggebracht naar Haarlem (Spaarne ziekenhuis Zuid).

Hier ben ik weer een beetje bij gekomen en heb daar tot 22 December gelegen. Toen werd ik overgebracht naar het AMC om de volgende dag geopereerd te worden.

Ik kwam op een kamer voor 2 personen en in de middag van de 23e werd ik naar de oparatie-afdeling gebracht om geholpen te worden.

De volgende dag (de 24e) kwam ik weer bij en vrij snel werd ik ontdaan van de 3 drains en de katheder. Ik had 3 by-passes gekregen en had een mooie wond in mijn been (waar een ader uitgehaald was) en een litteken op mijn borstbeen (was open geweest). Dichtgemaakt met 6 stalen draden (stond in het verslag!). Kan mij niet herinneren dat ik erge pijn had, alleen als ik moest hoesten deed het borstbeen behoorlijk pijn. Daar hadden de verpleegsters een trucje voor. Een opgerolde handdoek er tegen houden en dan valt het heel erg mee. De kerstdagen hier doorgebracht, goede verzorging bij een kerstmaal. De week na kerst werd ik naar de MRI gebracht om te kijken hoe de beschadiging van mijn hart eruit zag. Hier bleek dat het niet heel goed was en ik een ICD zou moeten krijgen.

Op 2 Januari werd ik weggebracht voor de ICD en bij gehele kennis werd deze geïnstalleerd. De volgende dag zou ik weer naar huis mogen om daar verder te genezen.

M.b.v. de thuiszorg werd elke dag de steunkous om mijn been getrokken, het uittrekken lukte mij zelf wel. Ook mocht ik de 1e week niet douchen en mijn linkerarm boven mijn hoofd brengen.

Vervelend was wel dat ik niet meer mocht auto rijden, de verzekering zou niet meer geldig zijn. Verder zou ik moeten revalideren in Spaarne ziekenhuis Noord. Hier heb ik 6 weken mij kunnen uitleven. In het begin hebben ze een zgn nul-meting gedaan en na afloop opnieuw. Toen bleek dat mijn conditie 9% vooruit was gegaan, normaal is dat gemiddeld 6%, dus mijn conditie was best goed. Daarom ging het genezingsproces ook zo goed.

Ik had een afspraak ter controle van de ICD (kijken of hij goed werkt) en daarom had ik de vrijdag ervoor een afspraak gemaakt met de keuringsarts voor mijn rijbewijs. Dat stelt ook niet veel voor, kijken of je het goed kunt zien en of je over je schouder kunt kijken en in een rechte lijn kunt lopen. Die stuurt de info door naar het CBR. Na controle van de ICD werd ook een melding an het CBR gezonden en dan zou ik wel een nieuw rijbewijs kunnen aanvragen als zij akkoord gaan. Denk dat het 10 dagen duurde voordat ik de bevestiging kreeg en ik heb gelijk een nieuw rijbewijs aangevraagd (geldig tot mijn 77e jaar!).

Inmiddels ging het uitstekend met mij en doe gewoon weer zoals ik voorheen deed. Einde 2023 zijn wij 7 weken naar Nieuw-Zeeland geweest en dat ging ook voortreffelijk.

Ik ben nu dus aan mijn 2e leven begonnen, zonder geluk vaart niemand wel!